بهبود انواع مختلف آکنه والگاریس با استفاده از PDT ملایم و ژل BF-200 ALA
چکیده ( خلاصه )
مقدمه
درمان با فتودینامیک تراپی PTD میتواند یک جایگزین مناسب و امیدوار کننده ای برای درمان بیماران مبتلا به آکنه ولگاریس باشد .
هدف ما از نوشتن این مقاله مطالعه و ارزیابی اثر بخشی و ایمنی درمان با PDT با نور قرمز همراه با ژل BF-200 ALA در درمان انواع مختلف آکنه والگاریس است.
روش ها
ما یک مطالعه کلی بر روی مجموعه ای که شامل 22 مورد بالینی انجام داده ایم و تمامی بیماران بر اساس یک پروتکل PDT ملایم تحت درمان قرار گرفتن و پس از شستشو دقیق نواحی درگیر ، ژل BF-200ALA به صورت یک لایه نازک روی پوست اعمال میشود و به مدت 30 دقیقه انکوبه1 گردیده و سپس با تابش نور قرمز با طیف باریک 635(nm) و با دوز 4 J/cm2قرار گرفت.
نکته ( انکوبه) چیست : در زمینه درمان فتودینامیک، انکوبه (Incubation) به مرحلهای گفته میشود که در آن فوتوسنسیتایزر (Photosensitizer) یا همان داروی حساسکننده به نور (در این مقاله، ژل یا اسید آمینولولینیک) بر روی پوست اعمال میشود و بیمار باید برای مدتی مشخص در محیطی تاریک یا کمنور منتظر میماند
نتایج
بیماران مورد برسی قرار گرفته میانگین سنی 8.9 تا 25.1 سال سن داشتن که از آکنه پایولوستولار (45.5 درصد ، جوش های التهابی سطحی) ، آکنه کومدونال ( جوش های عمقی) و آکنه کومدونال ( 23.3 درصد ، جوش های سرسفید/ سر سیاه) در ناحیه صورت رنج میبردن و در این مطالعه مورد برسی قرار دادیم فارغ از نوع یا شدت آکنه اکثریت بیماران ( یعنی 96 درصد از انها ) پاسخ خوبی یا عالی نسبت به درمان PDT دریافت کردن و به عبارتی دیگر حداقل 60 درصد ضایعات آکنه در بیماران درمان شد از بین رفت .
و ما در تحقیقاتمون هیچ گونه ارتباطی بین مصرف همزمان داروهای آکنه و نتایج مطلوبی که از طریق PDT حاصل شده مشاهده نکردیم .
اکثر بیماران (بیش از 70 درصد) هیچ گونه عارضه جانبی را گزارش نکردند ولی به جز شیش بیمار که دچار قرمزی موقت پوست شدند و نتایج عالی اثربخشی در یک دوره درمان طولانی مدت به طور متوسط 10.8 تا 12.5 ماه حاصل شد و نتیجه کاملا حفظ شد
نتیجه گیری
این مطالعه به ما نشان میدهیم که درمان فتودینامیک (PDT) با ژل BF-200 ALA و با دوز پایین نور ، یک گزینه مؤثر و طولانی مدت برای درمان انواع مختلف آکنه محسوب میشود .
بهبود انواع مختلف آکنه والگاریس با استفاده از PDT ملایم و ژل BF-200 ALA
مقدمه
آکنه والگاریس ( جوش ) یک بیماری التهابی مزمن پوستی است که 50% تا 95% نوجوانان در جوامع تحت
تاثیر قرار میدهد و گاهی تا بزرگسالی نیز امکان دارد ادامه پیدا کند و در این میان یک پنچم تا یک سوم افراد
(%20- %35 ) درچار آکنه با شدت متوسط تا زیاد هستند . اکنه شدید نه تنها منجر به جای زخم های دائمی
میشود بلکه عواقب روانی جدی مانند اضطراب و افسوردگی را نیز در پی دارد .
مشخصات آکنه ، وجود ضایعات غیرالتهابی(کومدون های باز وبسته ) ،ضایعات التهابی (پاپول،ندول،جوش چرکی وکیست ) و ضایعات که باقی میماند ( زخم های آتروفیک و هایپرتروفیک یا کلوئیدی ولک های قرمز ) است که عمدتاً صورت ، گردن ، شانه ،قسمت سینه و کمر را هم درگیر میکند .
تشخیص شدت آکنه به چند پارامتر مربوط میشود که از جمله این پرامتر ها گستردگی آن و تعداد نواحی درگیر درجه بندی میشود و تا به امروز ، چندین گزینه درمانی ، شدت های و شکل های مختلف آکنه را مورد هدف قرار دادن چه به صورت موضعی مانند انتی بیوتیک ها موضعی ، بنزوئیل پراکسید ،رتینوئد ها و چه به صورت سیستمیک مانند انتی بیوتیک های خوراکی ، هرمون های ایزوترتینوئین ولی با این حال برخی درمان ها استاندار دارای عوارض گریز ناپذیری هستن به عنوان مثال ایزوترتینوئین با خطر ترتوژنیسیتی ( ایجاد نقص عضور مادر زادی ) به همراه دارد و این عوارض برای مواردی که در دوران بارداری هستند و تصمیم به بارداری دارند بخواطر داشتن این عارضه نمیتوانند استفاده کنند .
داروهای موضعی و آنتی بیوتیک ها سیستمیک نیاز به مصرف و استفاده روزانه و مداوم دارند که اغلب مجرب به عدم پایبندی بیمار به درمان میشود و این عمل باعث میشود باکتری های مقاوم به انتی بیوتیک ها تعدادشون افزایش پیدا کنند و مقاوت بیشتر میشود و برای درمان دوباره دوز های انتی بیوتیک باید بالاتر رود که عوارض جانبی ان را افزایش میدهد و علاوه بر این در تجربه بالینی روزمره اغلب مشاهده میکنیم که بسیاری از بیمارانی که اندیکاسیون واضحی برای درمان با ایزوترتینوئین دارند به دلیل ترس از عوارض جانبی این دارو منصرف از درمان می گردند و با در نظر گرفتن همه این موارد ، وجود جایگزینهایی برای ایزوترتینوئین و آنتیبیوتیکهای سیستمیک برای درمان آکنه بسیار به چشم می اید و ضروری هستند .
درمان با فتودینامیک (PDT) یک جایگزین عالی و بسیار امید بخش برای بیمارانی است که به درمان های استاندارد برایشان مناسب نبود و افرادی که میخواهند درمانی در پیش بگیرند که تا حد امکان عوارض جانبی نداشت باشد و PDT چندین مکانیسم مؤاثر در پاتوژنز آکنه را هدف قرار میدهد : در سطح ساختاری PDT از طریق تخریب سلول های سباسه ( چربی ساز) که منجرب به مهار عملکرد غدد سباسه بر واحد پیلوسباسه اثر میگذارد و همچنین باعث افزایش سرعت بازسازی اپیدرم شده و در نتیجه ، انسداد فولیکولی را کاهش میدهد .
دستگاه PDT در سطح سلولی منجرب به کاهش و تنظیم گیرنده هایی میشود که عامل شروع التهاب بوده و از انجایی که PDT دارای اثر ضد میکروبی هست باعث کاهش باکتری (C. acnes) در بیماران تحت درمان با PDT منجرب میشود.
در سال های اخیر مطالعاتی که روی PDT انجام شده نشان داد که میتواند انواع خاصی از اکنه بهبود ببخش و هدف از مطالعه ما ارزیابی اثربخشی فتودینامیک در عنواع درمان ها اکنه است .
مواد و روش ها
طراحی مطالعه
این مطالعه ای که ما انجام داده شد از نوع گذشته نگر بر روی مجموعه ای از موارد بالینی بوده که بیمارانی که در دو مرکز درمانی (Consulta de Dermatología Dr. Onofre Sanmartín و گروه Instituto Valenciano de Dermatología y Estética یا IVADE ) باPDT تحت درمان قرار گرفتن .
جمع اوری داده داده ها بین سال 2017 تا 2019 انجام شده . این مطالعه مطابق با اعلامیه هلسینکی ( اکتبر 2013 ، فورتالزا،برزیل) و با تایید Generalitat Valenciana (شماره پرونده CEICC 2019-27) در تاریخ ۲۱ آوریل انجام شده است.
جمعیت و پارامترهای مورد مطالعه
بیمارانی که در دو کلینیک پوست(IVADE و Clínica Onofre Sanmartin) با تشخیص آکنه والگاریس توسط PDT درمان شده بودن سوابق پیگیری ناقصی داشتن از مطالعه حذف شدند.
داده توسط متخصصان بالینی جمع اوری شدند و داده های جمع اوری شده شامل جنسیت ، سن ، فوتوتایپ (براساس طبقه بندی و دستور عمل های اروپایی امریکایی )محل ضایعات ،مدت آکنه ، درمان های هم زمان PDT ، تعداد جلسات PDT و فواصل آن ها ،نتایج پس از PDT ، عوارض ناشی از PDT مورد برسی قرار گرفت .
پروتکل درمانی
به همه بیماران گفتیه شد یک هفته به شروع درمان با PDT هرگونه استفاده از درمان های موضعی متوقف کنند که نتایج حقیقی به دست بیاد .
- اماده سازی: ازمایش با شستن کامل صورت اغاز میشود.
- انکوبه ملایم : با ژل BF-200 ALA به صورت یک لایه نازک بر قسمت درگیر ، به جز چشم ها ، دهان وسوراخ بینی اعمال میکنیم و پس از یک دوره انکوباسیون 30 دقیقه ای ژل را پاک میکنیم .
- تابش نور : ناحیه مورد نظر را با دستگاه Aktilite CL 128 یا BF-Rhodoled در طیف 635nm نور قرمز پیوسته منتشر میکنیم
- دوز پایین: دوز نوری اعمال شده حدود 4 J/cm2 تنظیم کردیم وبرای دستیابی به این دوز پایین شدت نور دستگاه BF-RhodoLED تنظیم شده و زمان تابش دستگاه Aktilite روی 3 دقیقه تنظیم کردیم .
- مدریت درد : فاصله بین منبع نور و بدن بیمار 20cm بوده و در صورت بروز درد ، شدت نور کاهش بیشتری میافت و بلافاصله پس از هر بار تابش پد ژل سرد اعمال میشد.
- نکته مهم : لازم به ذکر است که بر اساس پاسخ بیمار ور عوارض جانبی ناشی از هر جلسه PDT تنظیمات جدیدی برای پروتکل جلسه بعدی انجام میشد تا درمان به صورت کاملا شخصی سازی شده ارائه گردد .
ارزیابی اثربخشی و ایمنی
ارزیابی اثربخشی: ما پس از هرجلسه PDT ارزیابی میکردیم که بیمار مورد نظر ایا به جلسه بعدی نیاز دارد یا نه و قبل بعد هر درمان عکس برداری انجام میشد و ضایعات اکنه شمارش میشد و از نظر بالینی ارزیابی میشدند ، نرخ پاکسازی ضایعات با کسر تعداد کل پس از درمان از تعداد ضایعات قبل از درمان حساب میکردیم و به دسته بندی زیر دست پیدا کردیم .
پاسخ عالی نرخ پاکسازی %90≥
پاسخ خوب نرخ پاکسازی %89 تا %60
دسته بندی: پاسخ ضعیف نرخ پاکسازی %59 تا %20
پاسخ ناچیز نرخ پاکسازی %19 ≤
تشدید آکنه نرخ پاکسازی %0>
ارزیابی ایمنی : عوارض جانبی حین و پس از درمان ، از جمله قرمزی (اریتم) ، تورم ، جوش سرسیاه ، تاول ها ، ترشحات، پوست ریزی تیرگی پوست (هایپرپیگمانتاسیون) ، یک هفته پس از هر جلسه PDT مورد ارزیابی قرار میگیرد.
تحلیل امار
در این مطالعه ای که انجام دادیم تمامی متغیر ها در ابتدا به صورت توصیفی با استفاده از فراوانی مطلق و نسبی میانگین ومیانه ، انحراف معیار ، در صورت لوزم تحلیل کردیم و برای پاسخ به سؤالات مشخصتر، از آزمون کای-دو (Chi-square test ) برای ارزیابی ارتباط بین برخی متغیرهای مورد نظر استفاده کردیم.
نتایج
بیماران
این مطالعه گذشته نگر شامل 22 بیمار مبتلا به آکنه والگاریس بوده ومیانگین سنی انها 8.9 تا 25.1 هست و اکثریت بیماران (%73.3) زن بودن و فوتوتایپ (نوع پوست ) آنها طبقه بندی فیتزپاتریک III (%63.6 ) بوده
بیماران مبتلا به انواع آکنه پاپولوپوستولا(%45.5) ندولار (%27.3) و کومدونال (%27.3) بودند که به طور کلی شدت آن ها خفیف تا متوسط بوده و میانگین مدت آکنه 3.8 تا5.4 سال بوده وبیماری عمدتاً درناحیه گونه ها (%77.3) و درناحیه چانه و پیشانی (%31.8) هم بوده.
درمان های قبلی بیماران شامل ایزوترتینوئین(%54.5) ، رتینوئید های موضعی (%31.8) بنزوئیل پراکسید (%31.8) وداکسی سایکلین ((%27.3) بود بیماران پس از شکست در این درمان های قبلی PDT دریافت کردند. قبل از شروع درمان PDT ، یک دوره استراحت حد اقل 3 ماه قرار دادیم که بیماران بتوانند تا پنج جلسه PDT دریافت کنند واکثریت انها تنها یک(%36.4) یا دو (%27.3) جلسه نیاز داشتن و اگر بیشتر از یک جلسه PDT انجام میشود در صورت نیاز به جلسات بیشتر، فواصل درمانی به گونهای تنظیم میشد که در اغلب موارد (%45.5 آنها) تنها یک بار در ماه مراجعه کنند. همچنین، تنها حدود یک سوم بیماران (شامل%36.4 موارد) نیاز به ادامه درمانهای آکنه همزمان (مانند استفاده از رتینوئیدهای موضعی) داشتند و دوره پیگیری تا 36 ماه بود اما به طور میانگین 10.8 تا 12.5 ماه طول کشید .
اثربخشی
از ۲۲ بیمار مورد مطالعه، ۲۱ نفر (معادل95.5% ) پاسخ خوب یا عالی به درمان با PDTنشان دادند که حداقل %60 پاکسازی ضایعات صورت گرفت ولی یک بیمار پاسخ ضعیفی گرفت و باعث تشدید اکنه شد و از میان بیمارانی که داده داشتن 89.5% ,(n=17) توانستند بهبودی بیماری را در پیگیری طولانی مدت حفظ کنند و تنها یک بیمارد در طول دروه باعث تشدید بیماری شد .
جدول 1 : مشخصات و ویژگی بیماران
ویژگی |
| آمار ( و درصد) |
جنسیت | مرد | (22.7%)5 |
| زن | (77.3%)17 |
سن | میانگین ± انحراف معیار | 25.1 ± 8.9 |
| محدوده | 23.5 (از 12 تا 40) |
نوع پوست | I | 0 (0%) |
| II | 7 (31.8%) |
| III | 14 (63.6%) – غالب |
| IV | 1 (4.5%) |
محل آکنه | گونه ها | 17 (77.3%) |
| چانه | 7 (31.8%) |
| پیشانی | 7 (31.8%) |
| بینی | 6 (27.3%) |
| گردن/خط گردن | 2 (9.1%) |
نوع آکنه | پاپولوپوستولار | 10 (45.5%) |
| ندولار | 6 (27.3%) |
| کومدونال | 6 (27.3%) |
شدت آکنه | 1 | 9 (40.9%) |
| 2 | 6 (27.3%) |
| 3 | 6 (27.3%) |
| 4 | 1 (4.5%) |
مدت زمان بیماری | میانگین ± انحراف معیار | 5.4±3.8 |
| محدوده | 4.5 (از 1 تا 12) |
درمانهای قبلی | ایزوترتینوئین | 12 (54.5%) – اکثریت |
| رتینوئیدهای موضعی | 7 (31.8%) |
| بنزوئیل پراکسید | 7 (31.8%) |
| داکسیسایکلین | 6 (27.3%) |
| آنتیبیوتیکهای دیگر | 4 (18.2%) |
| مینوسایکلین | 1 (4.5%) |
| داروهای ضد بارداری خوراکی | 3 (13.6%) |
| عدم درمان قبلی | 1 (4.5%) |
| 1 درمان موضعی |
|
جدول 2 : پروتکل های درمانی
ویژگی | زیرمجموعه | آمار (n و درصد) |
تعداد جلسه PDT | 1 | 8 (36.4%) |
| 2 | 6 (27.3%) |
| 3 | 5 (22.7%) |
| 4 | 2 (9.1%) |
| 5 | 1 (4.5%) |
فاصله بین جلسات (ماهانه) | 1 ماه | 10 (45.5%) – غالب |
| 2ماه | 3 (13.6%) |
| 3ماه | 1 (4.5%) |
درمان همزمان | بله | 8 (36.4%) |
| خیر | 14 (63.6%) |
نوع درمان همزمان | رتینوئیدها | 4 (18.2%) |
| مینوسایکلین | 3 (13.6%) |
| داکسیسایکلین | 1 (4.5%) |
| بنزوئیل پراکسید | 1 (4.5%) |
دره پیگیری(ماهانه) | میانگین ± انحراف معیار | 12.5±10.8 |
| محدوده | 12 (از 0 تا 36) |
جدول3 :پاسخ به درمان
پاسخ به درمان (درصد پاکسازی ضایعات) | درمان اولیه (N=22) | پیگیری طولانیمدت(N=19) |
پاسخ عالی (پاکسازی ≥90%) | (77.3%)17 | (68.4%)13 |
پاکسازی خوب(پاکسازی89%_60%) | 4(18.2%) | 4(21.1%) |
جمع پاسخهای موفق (خوب یا عالی) | 21(95.5%) | 17(89.5%) |
پاسخ ضعیف ( 59%–20% پاکسازی) | 1(4.5%) | 1(5.3%) |
تشدید آکنه | 0(0%) | 1(5.3%) |
پاسخ عالی
پاسخ ضعیف
تشدید آکنه تعداد بیماران
داده ناموجود پیگیری طولانی مدت درمان اولیه
پاسخ خوب
شکل-1
شکل 1. پاسخ به درمان پس از PDT ملایم با ژل BF-200 ALA در بیماران مبتلا به آکنه ولگاریس. (A، C) تصاویر قبل از درمان و. (B، D) تصاویر پس از درمان است .
_ایمنی
در دوره طول درمان هیچ کدوم از بیماران هیچ عارضه ای تجربه نکردن از جمله قرمزی(اریتم) شایع ترین واکنش در پوست هست ولی از 6 نفر چهار قرمزی خفیف و یک قرمزی متوسط همراه با پوست ریزی و یک مورد قرمزی شدید همراه با پوستهریزی و دَلَمه شدن (Crusting) به وجود آمد .
-اتباطات آماری
برای ارزیابی درمان همزمان و اثربخشی ان از ازمون کای-دو استفاده کردیم که این ازمون هیچ شواهدی مبنی بر ارتباط بین درمان همزمان ونتیجه اثربخشی نشان نداد و علاوه بر این یک ارتباط بالقوه بین نتایج اثربخشی و شدت آکنه در ابتدای درمان مورد ارزیابی قرار گرفت و ازمون هیچ ارتباطی بین شواهد نشون نداد
-بحث و پرسش
با انجام این ازمایشات و مطالعه ها به این نتیجه میرسیم که PDT ملایم همراه با ژل BF-200 ALA میتونه یک درمان مؤثر برای آکنه باشد و طبق تحقیقات در 95.5% بیماران تحت درمان پاسخ بسیار خوبی داشت.
پیش از این که پرسش ها شروع کنیم یک مرور کلی بر روی بیش از 70 مطالعه نشان داده شده درمان با PDT به ویژه برای افرادی که به درمان های موضعی خوراکی جواب نگرفتن فکوس کنیم.
درمان با PDT برای افرادی که آکنه شدید دارند تاثیر خیلی بیشتری می توانند مشاهده کنند تا برای افرادی که اکنه خفیف دارند ولی میان دارو های حساس کننده به نور برای PDT ALA بیشترین شواهد از خودش نشان میدهد و اثر بخشی ALA-PDT در درمان آکنه ثبات بیشتری دارد و نرخ موفقیت بیشتری نسبت به حساس کننده های دیگه دارد ولی یک فاکتور بسیار موثرمی باشد که باید در نظر گرفته شود و نتیجه مناسب بستگی به شدت آکنه در شخص بیمار دار و پاسخ فردی هر بیمار با بیمار دیگه متفاوت است و یکسان نیست.
تائو و همکارانش نرخ بهبود کمی پایین تر ، یعنی %78.8 را با ALA-PDT نشان دادن و پروتکل درمانی مورد استفاده انها 1.5 ساعت انکوباسیون %5 ALA و تابش با50 J/cm2 بوده که نشان میدهد نتایج و اثربخشی خوب لزوماً به دلیل دوز بالای نور یا دارو نیست ولی ما در مطالعه نشان دادیم که برای بیشتر بیماران ، نتایج بسیار خوب با PDT طولانی مدت (بیش از یک سال) همراه بوده و اگر چه یک مطالعه که با %20 ALA انجام شده بود و میتوان نتیجه گرفت که درمان با دوزپایین برای نتیجه پایدار بهتر هستن اما ما متقاعد شدیم که تعداد جلسات ایده ال به پوست فرد و شدت آکنه بستگی دارد و این امر توسط داده های ما تایید میشود زیرا ما نتایج خوب طولانی مدتی را هم با یک جلسه و هم با جلسات متعدد PDT به دست آوردیم .
مؤسسه ملی سلامت (NICE) در سال ۲۰۲۱ یک متاآنالیز شبکهای برای ارزیابی گزینههای درمان آکنه ولگاریس منتشر کرد که PDT یک توصیه ضعیف برای افراد بالای ۱۸ سال با آکنه متوسط تا شدید، در صورت بیاثری، تحملناپذیری یا منع مصرف سایر درمانها، دریافت کرد. این کمیته تأیید کرد که شواهد موجود در مورد نوردرمانی محدود اما امیدبخش است ولی با این وجود در مقایسه با درمان های استاندارد آکنه والگاریس ، PDT مزایا چون شروع سریع بهبود اثربخشی و تحمل پذیری کلی خوب و نتایج طولانی مدت قابل قیاس هست
و علاوه بر این ALA-PDT با ترکیب مینوسایکلین منجرب به کاهش ضایعات التهابی (74.4%در مقابل53.3% ) و غیر التهابی ( 61.7% در مقابل 42.4% ) در 8 هفته پس از پایان درمان در مقایسه بادرمان تنها با مینوسایلین شده و نتیجه میگیریم درمان با PDT و مصرف دارو هم زمان میتواند نتیجه بهبود چند برابر کرده و بیمار پاسخ بهتری از درمان دریافت کند طبق مطالعه مقالاتی که انجام دادیم و ما این را ازمایش کردیم به طوری که چهار بیمار داشتیم که سه تای انها مینوسایکلین و یک بیمار داکسی سایکلین دریافت کردن و نتایج عالی دست پیدا کردیم ولی با این حال ما هیچ ارتباطی بین اثر بخشی واستفاده هم زمان پیدا نکردیم و هنگام ترکیب درمان ها ، باید عوارض جانبی احتمالی داروهای همزمان نیز باید در نظر بگیریم و به عنوان مثال خواص حساسیت زایی به نور در مطالعه ما بیشتر بیماران هیچ گونه عارضه جانبی را تجربه نکردن وشایع ترین عارضه جانبی قرمزی بوده و این قرمزی (اریتما)، نتیجه یک واکنش طبیعی به نام فوتوتوکسیسیته (حساسیت به نور) است که ذاتاً در درمان وجود دارد و این عارضه کاملاً شناختهشده و قابل کنترل است و متخصصان پوستی که از ان برای درمان بیماریهای دیگر (مانند ضایعات پیشسرطانی) استفاده میکنند، به خوبی با مدیریت آن آشنا هستند و به نظر میرسد که واکنش های جانبی و اثر بخشی PDT به پارامتر های همچون غلظت ALA زمان انکوسباسیون منبع نوری و دوزتابش مربوط است و PDT با دوز پایین به طور کلی عوارض جانبی را به حداقل رسانده و معمولا اثر بخشی محدود نمیکند و ما از یک پروتکل درمانی اصلاحشده با دوز پایین ALA ، زمان انکوباسیون کوتاه و دوز پایین نور قرمز استفاده کردیم.
دوز های پایین نور در مطالعات دیگر نیز هم استفاده شده است که با دوز پایین نور قرمز 15 J/cm2 ، باعث کاهش ضایعات التهابی با ALA-PDT به دست اوردند و در یک مطالعه آزاد بر ALA-PDT در بیماران مبتلا به اکنه صورت ، تمامی بیماران پس از ALA-PDT با دوز 13 J/ cm2 بهبود نشان دادن و به طور مشابه نتایج خوبی برای آکنه با کاهش دوز دارو به %5 نیز حاصل شده است با این حال، حد نهایی برای کاهش دوز ALA اخیراً توسط همکاران مطرح شده که نشان میدهد غلظت بسیار پاین ALA ممکن است رشد C. acnes تقویت کند درحالی که دوز های بالاتر آن را مهار میکند و درمورد دوز دارو اعمال شده C. acnes خودش پورفیرین تولید میکند و ALA خارجی میتواند باعث تجمع پروتوپرفیرین یا کوپروپورفیرین و اوروپوفیرین شود با وجود این واقعیت که پوروفیرین توسط C. acnes تولید میشود و مطالعات نشان دادهاند که برای دستیابی به بهبود در اکنه با اسفاده از PDT وجود ALA خارجی ضروری است
در ازمایش دیگر ما فقط روی قسمتی از اکنه والکاریس بود ALA زدیم و هیچ مشاهده ای از بهبودی ندیدیم و فهمیده شد که ALA فقط با PDT قابلیت درمان دارند و این دوتا مکمل های هم هستند .
خب بزارید یک سوال بپرسیم چگونه توانستیم با PDT ملایم غیرتهاجمی را مؤثر کنیم ؟
موفقیت ما در استفاده از دوز پاین نور ، به دلیل طراحی هوشمندانه داروی حساس کننده نور است که درمان PDT مؤثرتر کرده که بتوانیم نفوذ دارو ALA را افزایش بدیم و به همین دلیل ما از نانومولسیون BF-200 ALA استفاده کردیم و درواقع این دارو یک فناوری جدید و پیشرفته است که نسبت به کرم های معمولی قدرت جذب بیشتری دارد و این جذب قوی به دارو اجازه میدهد که تا حتی با استفاده از نور کمتر و یک پروتکل ملایم تر ، اثربخشی کامل در غدد چربی داشته باشد و به طور کلی نتایج خوبی نیز با PDT با دوز پاین با متیل آمینولولینات (MAL) و دوز های پایین نور حاصل شده است و دو مطالعه دیگری که انجام دادیم نشان دا MLA-PDT ضایعات التهابی به طور چشم گیری کاهش داد ولی این درمان هیچ تاثیری بر ضایعات غیر التهابی ندارد مانند اکنه کومدونال .
و یک مطالعه دیگر انجام دادیم که درمان نیم از صورت با ALA-PDT و نصف دیگر MLA-PDT برای درمان اکنه مقایسه کرده و این ازمایش تفاوت های زیادی دار نسبت به ALA-PDT و MLA-PDT نشان نداد .
_ نتیجه گیری
به طور خلاصه ما در مطالعات خود نشان دادیم که PDT با ژل BF-200 ALA با دوز پایین نور یک گزینه مؤثر و طولانی مدت برای درمان انواع مختلف آکنه از جمله آکنه ندولار ( عمقی ) است و PDT برای تمام درجات و شدت آکنه موثر است و ما هیچ ارتباطی بین داروهای آکنه و درمان همزمان با PDT پیدا نکردیم و اکثر بیماران هیچ واکنش جانبی به PDT نشون ندادند و شایع ترین عارضه قزمری بود